สงกรานต์นี้ (ไม่ชินสักทีที่จะเรียกว่าวันปีใหม่) เราได้ของขวัญให้กับตัวเองคือ มังงะชุด ดราก้อนบอล (ฉบับ NED COMICS) เพื่อย้ำเตือนความทรงจำในวัยเยาว์ ตั้งแต่เล่ม 1  - 42  เกือบครบชุด ขาดไปบางเล่ม มีปนกันทั้งฉบับพิมพ์เก่า (35 บาท) และพิมพ์ใหม่ (45 บาท) จากร้านแถวๆอนุสาวรีย์สามกษัตริย์ซึ่งมีการ์ตูนเยอะสุดในเชียงใหม่แล้ว เขาลดให้สิบเปอร์เซ็นต์แน่ะ ใจดีจัง เพิ่งเห็นว่าสันปกเป็นภาพต่อเนื่องกัน ของเราสลับกันบ้าง เวลาวางเรียงกันเลยไม่สวยเท่าไหร่ แต่ไม่เป็นไร เพราะจะเอาไว้อ่านอย่างเดียว

พอดูดีๆแล้วจะเห็นว่า ฉบับ 45 บาท คุณภาพการพิมพ์ดีกว่า ภาพคมชัด อ่านจากขวาไปซ้าย ด้านหลังไปหน้าเหมือนต้นฉบับจากญี่ปุ่น เราไม่ชอบฉบับที่เป็นเล่มใหญ่พิมพ์บนกระดาษกรีนรีด (สีครีมๆ น่ะ) อาจจะชินกับกระดาษปรู๊ฟมั้ง มันดูดิบๆดี

 เมามันกับการอ่านมากจนลืม จดหมายถึงนักเขียนหนุ่ม ของ กนกพงษ์ สงสมพันธุ์ กับ รวมเรื่องสั้น พร้อมแล้วที่จะร้องไห้ ของ เอคุนิ คาโอริ ไว้ชั่วคราว ตะลุยอ่านมาถึง เล่ม 28 ฟรีเซอร์ตายกับพ่อ ซึ่งตามความรู้สึกของเราเรื่องมันน่าจะจบไปตอนจบศึกที่ดาวนาเม็ก เพราะทุกอย่างได้คลี่คลาย โงคูกลายเป็นซุปเปอร์ไซย่าในตำนานเอาชนะ ฟรีเซอร์ ซึ่งเป็นที่หนึ่งในจักรวาลได้ พอเขียนต่อศัตรูกลายเป็นมนุษย์ดัดแปลง มันดูไม่ค่อยเมคเซนส์ ไม่มีเรื่องของการฝึกวิชาที่เคยเป็นสีสัน เนื้อเรื่องและภาพอาจจะดูโหด และจริงจังขึ้น แต่กลับไม่สนุก (สำหรับเรา) เลยพักไว้ก่อน เดี๋ยวถ้าได้เล่มที่ขาดมาครบก็อาจจะกลับไปอ่านอีกที

สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ